“Waarom MGN-681 Hoofdstuk 4 niet moet worden gezien als een oefening om vakjes af te vinken, maar als een raamwerk om actief risico's te verminderen, lees hier wat dat in de praktijk betekent.”

‘Het doel is niet simpelweg om mislukkingen in te dammen, maar om ze te voorkomen.’

Waarom de industrie zich liever verschuilt achter de instellingen, in plaats van veiligheid serieus te nemen’.’

‘We hebben een typegoedkeuring nodig. Maar waarom is dat zo relevant?’

‘Heb je een typegoedkeuring? Maar waarvoor precies?’

Dit zijn de normale en soms typische vragen die we hebben gekregen tijdens onze meer dan 200 onderzoeken die we de afgelopen jaren hebben uitgevoerd. De vragen zijn terecht, vooral in het begin toen de eerste jachten in brand vlogen door lithium. Verschillende bedrijven stonden op, ontwierpen snel opslagoplossingen en leverden deze zonder enige begeleiding aan een groot aantal schepen in de afgelopen jaren. Het hing ervan af met wie we aan boord spraken, we hadden voorbeelden waarbij de kapiteins niet geïnteresseerd waren omdat ze de mogelijke problemen niet zagen, maar waarbij de bemanning opstond om ons te ontmoeten, of situaties waarbij we een bemanning ontmoetten die onlangs aan boord kwam omdat hun vorige schip was afgebrand, ze willen er gewoon voor zorgen dat het niet weer gebeurt.

Ik heb dit artikel geschreven om uit te leggen waar dit bijgewerkte Amendement 1 van de MGN echt over gaat, maar ik baseer dit artikel op echte ervaringen aan boord. Alle oplossingen die we aan de industrie leveren zijn gewoon de beste die beschikbaar zijn, het probleem is dat sommige van deze oplossingen nog niet zijn goedgekeurd omdat ze generaties voorlopen op de bijgewerkte MGN-versie. We hebben deelgenomen aan de eerste herziening van de MGN-681 in 2021-2022 en sommige van de updates die we toen hebben aanbevolen, zijn nu in de update opgenomen. De bedrijven die nieuwe technologie creëren, lopen dus jaren voor op de wetgeving.

Lithium-ion systemen worden snel standaard aan boord van moderne schepen, maar ze introduceren een fundamenteel ander risicoprofiel dat nog steeds niet volledig wordt begrepen door de industrie.

Waarom heeft de markt het alleen over het hebben van een typegoedkeuring, terwijl dit je niets oplevert in termen van veiligheid aan boord en conformiteit?

Met de introductie van MGN 681 Amendement 1 zijn er belangrijke stappen gezet. Tegelijkertijd zien we een groeiende tendens om naleving te interpreteren als veiligheid en om te focussen op geïsoleerde oplossingen in plaats van op het volledige systeem.

Ik heb dit artikel geschreven om duidelijkheid te scheppen vanuit een praktisch perspectief. Niet alleen wat nodig is, maar ook wat werkt aan boord. En wat incidenten kan voorkomen die voorgewend worden niet te bestaan.

Want bij lithium-ionveiligheid is naleving slechts het beginpunt.

Waarom alleen hoofdstuk 4 van MGN 681 amendement 1 lezen niet genoeg is.

MGN 681 Amendement 1 is een belangrijke en welkome ontwikkeling voor de jachtindustrie. Het erkent dat door lithium-ion aangedreven tenders, jetski's, waterspeelgoed en reserveaccu's een fundamenteel ander risicoprofiel hebben dan traditionele door brandstof aangedreven apparatuur. De richtlijn maakt duidelijk dat de veiligheid aan boord betrekking moet hebben op brandpreventie, opslag, detectie en onderdrukking als een compleet systeem.

Er bestaat echter een groeiende misvatting dat het simpelweg voldoen aan hoofdstuk 4, met name door het gebruik van een opslag- of laadkast met typegoedkeuring, voldoende is om een veilige omgeving aan boord te creëren.

Dat is niet het geval.

Waarom hoofdstuk 4 strenger is geworden en waarom dat van belang is.

Om dit goed te begrijpen, is het belangrijk om te kijken waarom hoofdstuk 4 prescriptiever is geworden.

De toegenomen aandacht voor gedefinieerde vereisten en typegoedkeuring is deels een reactie op de marktomstandigheden van de afgelopen jaren. In de jachtindustrie is een breed scala aan opslag- en oplaadoplossingen geïntroduceerd, die niet allemaal aan acceptabele veiligheidsnormen voldeden. Inconsistente technische benaderingen, onduidelijke prestatieclaims en in sommige gevallen fundamenteel onveilige producten hebben geleid tot een behoefte aan duidelijkere regels en sterkere validatie.

Vanuit dat perspectief is de stap naar typegoedkeuring zowel logisch als noodzakelijk. Het zorgt voor verantwoording, legt een basis voor veiligheid en helpt eigenaars, kapiteins en scheepswerven om te navigeren in wat historisch gezien een gefragmenteerde markt is geweest. Dit is iets waar wij volledig achter staan.

Er is echter een belangrijke nuance.

Typegoedkeuring volgens hoofdstuk 4 toont aan dat wordt voldaan aan een gedefinieerde reeks criteria, voornamelijk gericht op insluiting, structurele integriteit, ventilatie en reactie op storingen. Wat doet niet De automatische garantie is dat een product in de praktijk het hoogste veiligheidsniveau biedt, vooral als het gaat om preventie, vroegtijdige detectie of systeemintegratie.

Dit creëert een kritieke kloof. Een product kan volledig voldoen aan de voorschriften en een typegoedkeuring hebben, maar toch minder effectief zijn in het voorkomen van een incident dan een meer geavanceerde, preventieve oplossing die (nog) niet binnen dat specifieke goedkeuringskader valt.

 Daarom is onafhankelijke expertise belangrijk.

Bij Liiontek positioneren we onszelf als een gespecialiseerde adviseur, niet als een productgerichte leverancier. Onze benadering is onbevooroordeeld en gericht op veiligheidsresultaten in de praktijk. Dat betekent dat we waar nodig typegoedgekeurde oplossingen ondersteunen, maar dat we net zo transparant zijn wanneer een niet-typegoedgekeurde oplossing een hoger veiligheidsniveau kan bieden door eerdere detectie, sterkere preventiemechanismen of betere integratie met boordsystemen.

Naleving is belangrijk, maar mag nooit worden verward met de hoogst mogelijke veiligheidsnorm.

Hoofdstuk 5: typegoedkeuring, belangrijk, maar nog niet verplicht.

Hoofdstuk 5 introduceert de typegoedkeuring voor opslag- en oplaadoplossingen en betekent een belangrijke stap voorwaarts voor de industrie.

Wij zijn een groot voorstander van de invoering van typegoedkeuring. Het brengt structuur, consistentie en een duidelijkere maatstaf voor veiligheid in een markt die van oudsher een grote variatie in productkwaliteit en -prestaties kent. Het vastleggen van gedefinieerde test- en goedkeuringstrajecten helpt de algemene standaard te verhogen en biedt eigenaren, kapiteins en scheepswerven zekerheid.

Tegelijkertijd is het belangrijk om te begrijpen hoe deze vereiste momenteel wordt toegepast.

Typegoedkeuring is niet verplicht voor alle installaties tot 01-01-2027. Dit betekent dat veel systemen die al aan boord van jachten zijn geïnstalleerd niet onder deze goedkeuringseisen vallen. Als gevolg hiervan is er momenteel een mix van oplossingen in gebruik, variërend van nieuwere systemen die voldoen aan nieuwe standaarden tot oudere installaties die zijn ontwikkeld onder eerdere praktijken.

Deze overgangsfase is een natuurlijk onderdeel van de ontwikkeling van de industrie.

Het is ook vermeldenswaard dat MGN 681 een leidraad blijft en geen formele wettelijke vereiste. Het heeft een belangrijke rol gespeeld in het bevorderen van het veiligheidsbewustzijn voor lithium-ionen en het bepalen van de richting voor de sector, wat een zeer positieve ontwikkeling is. Tegelijkertijd blijft het, zoals elke richtlijn, in ontwikkeling en moet het worden geïnterpreteerd als onderdeel van een breder veiligheidskader in plaats van als een complete of definitieve oplossing.

Typegoedkeuring moet daarom worden gezien als een belangrijke component binnen dat kader, maar niet als de enige maatstaf voor veiligheid. Echte veiligheid aan boord wordt bereikt door een combinatie van producten die aan de eisen voldoen, systeemintegratie, vroegtijdige detectie, preventiestrategieën en correcte operationele procedures.

Waarom een systeemgebaseerde testaanpak zoals UL 9540A belangrijk is

Als de industrie serieus werk wil maken van preventie en echte veiligheid, moet ze ook nadenken over hoe oplossingen worden geëvalueerd.

Dit is waar een test op systeemniveau zoals UL 9540A (6e editie) zeer relevant wordt.

In tegenstelling tot meer traditionele goedkeuringstrajecten die zich kunnen richten op individuele componenten of specifieke functionele eisen (zoals insluiting of ventilatie), evalueert UL 9540A hoe een lithium-ionsysteem zich gedraagt onder storingsomstandigheden. Er wordt gekeken naar thermische runaway, het vrijkomen van warmte, gasontwikkeling, vlamverspreiding en de effectiviteit van beperkingsstrategieën binnen een compleet systeem.

Dit komt veel meer overeen met hoe lithium-ion-incidenten zich in werkelijkheid ontwikkelen. Dit is een veel volwassener manier om deze opslag- en laadoplossing te testen dan bijvoorbeeld met een UL 1487, dit is een gebruikte test voor ‘passieve’ dozen/containers. Deze testen zijn voornamelijk bedoeld voor thermische runaway situaties. Dit betekent nog steeds dat je met dergelijke goedgekeurde systemen moet wachten tot er brand ontstaat voordat deze box begint te werken.

Thermische runaway is geen probleem met één component, het is een systeemfout. Het gaat om interacties tussen cellen, modules, omkastingen, ventilatie, detectiesystemen en onderdrukkingsmaatregelen. Testen die zich alleen richten op geïsoleerde kenmerken kunnen deze complexiteit niet volledig weergeven.

Een systeemgebaseerde testaanpak weerspiegelt:

• Hoe falen begint op celniveau
• Hoe het zich verspreidt door een batterij of opslagomgeving
• Hoe gassen worden gegenereerd en beheerd
• Hoe detectie- en onderdrukkingssystemen samenwerken
• Of escalatie wordt voorkomen of alleen ingeperkt

In veel opzichten staat deze benadering dichter bij de oorspronkelijke bedoeling achter MGN 681: lithium-ionveiligheid behandelen als een holistisch boordsysteem, niet als een verzameling onafhankelijke nalevingspunten.

Het versterkt ook een belangrijk punt: echte veiligheid wordt niet gedefinieerd door de vraag of een product een test overleeft, maar door de vraag of het systeem escalatie überhaupt voorkomt.

Naarmate de industrie zich verder ontwikkelt, zijn wij van mening dat validatiemethoden op systeemniveau, zoals UL 9540A, een grotere rol moeten spelen in de besluitvorming. Ze bieden een realistischer inzicht in risico's en prestaties en ondersteunen een op preventie gerichte veiligheidsfilosofie beter.

Zorgen over consistentie van goedkeuring en besluitvorming.

Een andere belangrijke zorg binnen de industrie is niet alleen wat is goedgekeurd, maar hoe goedkeuringen worden verleend.

In de praktijk zien we inconsistenties tussen schepen die onder dezelfde vlag en klasse varen. In sommige gevallen is een schip verplicht om een typegoedgekeurde lithium-ion opslag- of laadoplossing te installeren of mag het dergelijke apparatuur helemaal niet aan boord hebben. In andere gevallen is het schepen onder hetzelfde regelgevende kader toegestaan om standaard lockers of niet-gespecialiseerde ruimtes te gebruiken als “goedgekeurde” lithium-ion opslag.

Deze inconsistentie geeft aanleiding tot ernstige bezorgdheid.

De risico's van lithium-ion batterijen zijn complex, ontwikkelen zich snel en zijn nog relatief nieuw voor de maritieme sector. Om te beoordelen wat een veilige oplossing is, is specialistische kennis nodig van faalwijzen van accu's, thermisch wegloopgedrag, gasontwikkeling en systeemintegratie. Het is geen gebied waar subjectieve interpretatie of beoordeling per geval een dominante rol zou moeten spelen zonder duidelijke technische onderbouwing.

Wanneer goedkeuringsbesluiten sterk verschillen afhankelijk van de individuele beoordelaar, inspecteur of interpretatie van richtlijnen, zorgt dit voor onzekerheid in de hele branche en, nog belangrijker, voor ongelijke veiligheidsniveaus aan boord.

Naar onze mening moet er een consistenter en technisch robuuster goedkeuringsproces komen. Duidelijke normen, die uniform worden toegepast, zijn essentieel. De huidige situatie, waarin vergelijkbare schepen verschillende goedkeuringen krijgen voor fundamenteel verschillende beschermingsniveaus, is niet in overeenstemming met het risiconiveau dat lithium-iontechnologie met zich meebrengt.

De beperking van een aanpak die alleen hoofdstuk 4 omvat.

Hoofdstuk 4 speelt een belangrijke rol, maar door zijn opzet is het grotendeels reactief.

Het richt zich op opslag- en laadvoorzieningen, brandwerende scheidingswanden, ventilatie, uitschakelsystemen en het beheer van afgassen. Dit zijn allemaal essentiële elementen, maar ze zijn in de eerste plaats bedoeld om te reageren op een incident als het zich al aan het ontwikkelen is.

Zelfs de ventilatie-eisen zijn erop gericht om de gasconcentraties onder de explosiegrens te houden nadat de uitgassing is begonnen. Brandbestrijdingsmaatregelen zijn bedoeld om een gebeurtenis die al aan de gang is onder controle te houden of te blussen.

Dit is geen preventie. Dit is indammen en schade beperken.

Dat onderscheid is cruciaal omdat lithium-ion-incidenten snel escaleren. Als de thermische runaway eenmaal begint, wordt het extreem moeilijk om deze onder controle te krijgen. Batterijen kunnen hitte blijven genereren zonder externe zuurstof, opnieuw ontbranden na onderdrukking en giftige en ontvlambare gassen produceren.

Een systeem dat alleen in dit stadium reageert, werkt al te laat in de faalcurve.

Waarom zijn de hoofdstukken 6, 7, 8 en 9 cruciaal?

Om veiligheid aan boord echt te begrijpen, moet de focus worden verlegd naar de eerdere hoofdstukken over interventie en systeemontwerp.

Hoofdstuk 6: Batterijbeheersystemen (BMS)

Het is van fundamenteel belang omdat het zorgt voor bewaking en interventie voordat storingen escaleren. Een BMS kan stroom, spanning, individueel celgedrag en temperatuur volgen en tegenmaatregelen initiëren zoals het isoleren van storingen of het loskoppelen van de accu. Van cruciaal belang is dat MGN 681 integratie met de alarm- en bewakingssystemen van het schip aanbeveelt. Dit is de basis van preventie.

Hoofdstuk 7: Branddetectie en -alarmering

Bouw hierop voort door de nadruk te leggen op vroegtijdige herkenning. Rook-, hitte- en gasdetectie, CCTV-bewaking, alarmen op afstand en zelfs thermische beeldvorming maken allemaal deel uit van het creëren van zichtbaarheid voordat een situatie kritiek wordt. De vermelding van gasdetectie, zelfs als een technologie in ontwikkeling, is vooral belangrijk omdat het een stap in de richting van het identificeren van storingen in de vroegste stadia betekent.

Hoofdstuk 8: Brandbestrijding

benadrukt de complexiteit van lithium-ion incidenten. Watergebaseerde systemen, waternevel, draagbare blustoestellen, blusdekens en insluitingsoplossingen zijn allemaal nodig omdat geen enkele methode afdoende is. De expliciete waarschuwing voor herontsteking versterkt dat onderdrukking geen oplossing in één stap is, maar onderdeel van een gelaagde veiligheidsstrategie.

 Hoofdstuk 9: Bemanningstraining

Dit is het laatste en vaak onderschatte element. De bemanning moet in staat zijn om beschadigde batterijen te herkennen, waarschuwingssignalen te begrijpen en correct te reageren. Zonder dit kunnen zelfs de beste technische systemen in de praktijk falen.

Samen definiëren deze hoofdstukken een veiligheidsfilosofie die veel verder gaat dan opslag. Ze definiëren een systeem.

Waarom preventiegerichte systemen meer aandacht verdienen.

Dit is ook waar de huidige richtlijnen nog ruimte laten voor verbetering.

MGN 681 erkent vroegtijdige detectietechnologieën, maar zet de industrie niet sterk aan tot preventiegerichte oplossingen. Als gevolg daarvan zijn veel producten op de markt nog steeds ontworpen om te reageren op hitte, rook of brand in plaats van in te grijpen voordat thermische runaway zich ontwikkelt.

Dit is waar oplossingen zoals het Schneider Containment Generation 4 (SC-4 platform) een andere benadering vertegenwoordigen. Deze systemen zijn ontworpen om een thermische runaway te voorkomen voordat deze begint, met behulp van ultragevoelige detectie van afzonderlijke cellen, actieve ventilatie, filtratie, geautomatiseerde tegenmaatregelen en geïntegreerde alarmsystemen.

Hierdoor verschuift de rol van de kast van passieve insluiting naar actieve preventie.

Dat verschil is fundamenteel.

Een typegoedkeuring uitsluitend gebaseerd op hoofdstuk 4 toont aan dat wordt voldaan aan de insluitings- en reactievereisten. Het toont niet aan dat een systeem de vroegst mogelijke detectie of de sterkste preventiecapaciteit biedt. Als zodanig moet het worden gezien als een basislijn, niet als een benchmark voor het hoogste veiligheidsniveau.

De kwaliteit van de installatie is net zo belangrijk als de kwaliteit van het product.

Zelfs het meest geavanceerde systeem kan worden aangetast als het niet correct is geïnstalleerd en geïntegreerd.

MGN 681 behandelt lithium-ion veiligheid als een scheepsbreed systeem dat ventilatie, alarmintegratie, brandbestrijdingsvoorzieningen en controlesystemen omvat. Producten zoals het SC-4 platform zijn ook ontworpen met integratie in het achterhoofd.

Als deze systemen slecht zijn geïnstalleerd, niet goed zijn geventileerd of niet goed zijn aangesloten op de bewakings- en alarminfrastructuur aan boord, kan hun effectiviteit aanzienlijk afnemen. Het is mogelijk dat vroegtijdige waarschuwingen niet op de juiste locatie aankomen, dat onderdrukkingssystemen niet werken zoals bedoeld en dat de ventilatie niet werkt onder reële omstandigheden.

In de praktijk kan een slechte installatie zelfs het product van de hoogste kwaliteit ondermijnen.

De echte afhaalmaaltijd.

MGN 681 Amendement 1 moet niet worden gelezen als een checklist die eindigt bij hoofdstuk 4.

Hoofdstuk 4 is belangrijk, maar het is slechts één deel van de veiligheidsvergelijking. Echte veiligheid aan boord ontstaat door een combinatie van preventie (hoofdstuk 6), vroegtijdige detectie (hoofdstuk 7), effectieve onderdrukking (hoofdstuk 8) en een getrainde menselijke reactie (hoofdstuk 9), allemaal ondersteund door een correcte installatie en systeemintegratie.

De industrie moet oppassen dat ze “typegoedkeuring” niet verwart met “veiligst mogelijke oplossing”.”

Voor lithium-ionrisico's aan boord van schepen is het doel niet alleen om storingen te beperken.

Het is om het te voorkomen.

Liiontek staat klaar, niet als een volger van regels, maar als een leider in preventie.

Omdat helden niet wachten op een ramp.

Ze bouwen een toekomst waarin rampspoed nooit de kans krijgt.